Verval met een smartphone

The VueScan Bible review

Sinds kort is het boek The VueScan Bible op de markt. Het boek is geschreven door Sacha Steinhoff en wordt uitgegeven door Rocky Nook. Dit boek behandelt alle ins en outs van VueScan en bestaat globaal uit drie delen.

Callanish HDR

Normaal gesproken beperk ik mijn nabewerking tot een zwart/wit conversie in Lightroom en enkele (lokale) contrastaanpassingen, maar soms is dat niet genoeg. Deze foto achtervolgt me al een tijdje: het is een foto van de Callanish steencirkel die ik vorig jaar mei heb gemaakt tijdens mijn vakantie op Isle of Lewis in Schotland. Ik heb toen drie foto’s gemaakt met 2 stops verschil in belichting. Het contrast was simpelweg te groot om te overbruggen in één foto en gebruik van een ND grad filter was niet mogelijk omdat de stenen boven de horizon uitkwamen. Een HDR foto dus…

Thuis gekomen ben ik meteen aan de slag gegaan met deze foto. Ik was tevreden met de compositie en sfeer, maar ik kreeg dit niet goed overgebracht tijdens de nabewerking. Ik heb de drie foto’s samengevoegd met Photomatix, maar na verschillende pogingen was ik nog steeds niet tevreden. HDR biedt veel mogelijkheden, maar het gevaar ligt altijd op de loer dat foto’s te kunstmatig ogen met teveel microcontrast en halo’s. Soms helpt het een foto een tijdje opzij te leggen.

Deze week de foto maar weer eens beetgepakt. Na een tijdje had ik een resultaat waar ik best tevreden mee ben. Ik heb het volgende gedaan:

• De drie foto’s samengevoegd in Photomatix en gekozen voor de Details Enhancer met gereserveerde instellingen;
• De foto verder bewerkt in Silver Efex Pro. Ik heb een groen filter toegevoegd en gekozen voor een film type: Ilford Delta 100 Pro. Dit kwam het contrast in het gras ten goede;
• Nog wat selectieve correcties toegepast in Lightroom en een subtiele split tone toegevoegd.

De foto ademt voor mij nu de sfeer uit die past bij het onderwerp. Ik ben nog niet helemaal tevreden, maar ik kom steeds dichter in de buurt.

De foto staat in een groter formaat op mijn photoblog.
 

Zelf een fotoboek afdrukken

Voor mij is een foto pas echt geslaagd als deze is afgedrukt. Toen ik als eindopdracht voor de Fotovakschool aan mijn project Water als Wapen werkte, was het vanaf begin duidelijk dat ik het resultaat zou aanleveren in boekvorm. Ik ben toen gaan kijken naar verschillende online print services en heb verschillende testalbums besteld bij Albelli, Pixum, Profotonet en Blurb. Het resultaat was nogal teleurstellend: de kwaliteit was soms niet om aan te zien en geen van de aanbieders bleek neutrale zwart/wit afdrukken te kunnen maken. De afdrukken van Pixum vond ik best mooi aangezien de zwart/wit foto's een warme toon hadden, helaas laat de drukpers soms sporen achter op het papier wat te zien is als horizontale banden. Profotonet kwam nog het dichtst in de buurt, maar daar was een lichte magenta zweem te bespeuren in de helderste delen van de foto. Ook vond ik de gebruikte papiersoorten niet echt mooi. De stugge bladzijden hebben een beetje een plastic look-and-feel, daar moet je van houden. Naar aanleiding van deze bevindingen ben ik gaan kijken naar de mogelijkheden om zelf albums af te drukken met mijn Canon Pro9500 printer. Deze printer werkt met pigment inkt en heeft een cartridge met grijze inkt, zodat neutrale zwart/wit afdrukken gemaakt kunnen worden.

Vuurloze locomotief met Polaroid

Vanochtend heel kort weer een bezoekje gebracht aan de vuurloze locomotief bij Hulshorst. Ik wilde een foto die ik een aantal weken geleden heb genomen nog eens overmaken. Ik heb ook m'n Polaroid camera weer meegenomen, ditmaal met een PX680 kleurfilm:

Polaroid Part II

Na mijn eerste ervaringen met de Polaroid had ik nog twee foto’s over. Vanochtend ben ik daarmee naar de Ermelose Heide gereden. Ik heb vorige keer gemerkt dat de Polaroid foto’s erg gevoelig zijn voor zonlicht. Er wordt geadviseerd om de sheet meteen af te dekken als deze de camera verlaat. De eerste halve seconde is daarbij cruciaal volgens leverancier Impossible. Vorige keer dekte ik de foto af met m’n hand. Nu heb ik een stukje van een zwarte plastic zak met tape bevestigd aan de camera. Als de foto de camera verlaat schuift deze onder het plastic, en wordt op die manier niet blootgesteld aan zonlicht. De foto’s zijn nu veel contrastrijker dan de eerste keer. Toen moest ik flink wat compenseren in Lightroom omdat de foto’s te licht waren. Nu heb ik alleen het zwartpunt een beetje bijgesteld. Ik heb het idee dat eenvoudige onderwerpen in een contrastrijke omgeving het best werken met Polaroid. De foto's zijn nu in kleur ingescand om de bruine tint zichtbaar te maken, dit versterkt het retro-effect van Polaroid.

Klikken met Agfa Clack

Toen ik vorige week op pad ben geweest met mijn "nieuwe" Polaroid camera, heb ik ook mijn Agfa Clack meegenomen. Dit oude metalen klikdoosje werd door Agfa gebouwd tussen 1954 en 1965. Ik heb het voor een paar euro op de kop getikt bij de Kringloopwinkel. Het is een vrij sobere camera. De enige instelmogelijkheid is via een klein schuifje dat je op een zonnetje (f/16) of een wolkje (f/11) kunt zetten. Ik heb er een Kodak T-Max 100 120 film in gedaan, dit geeft negatieven van 6x9cm. Ik heb de camera ingesteld op het zonnetje, maar alle foto’s zijn vrij donker geworden. Volgende keer stel ik dus in op het wolkje :-) Misschien dat ik er dan ook een Fuji Velvia film in duw.

Op pad met Polaroid

Normaal gesproken streef ik naar een hoge technische perfectie bij het fotograferen. Ik werk altijd vanaf statief met draadontspanner, gebruik Live View om te focussen en pas de techniek van rechts belichten toe om zoveel mogelijk data te verzamelen. Toch kan ik ook met veel interesse kijken naar foto’s die technisch niet perfect zijn. Daarmee doel ik op foto’s die gemaakt zijn door camera’s, objectieven of met beelddragers die naar huidige maatstaven imperfecties geven zoals: vignettering, krassen, vlekken, onscherpte etc. Ik ben daarom ook gek op historische fotografie en ben een groot fan van het werk van Sally Mann. Zij werkt nog geregeld met een groot formaat camera met glasplaten. De technische imperfectie geeft een sfeer die me erg aanspreekt.

Door het werk van Karin Kramer kwam ik in aanraking met Polaroid fotografie. De instant camera van weleer creëert van die prachtige onscherpe retro foto’s met vale kleuren. Polaroid is gestopt met het maken van instant film. Een aantal mensen vond dit erg jammer en hebben met succes een vervolg gegeven aan de instant fotografie onder de naam Impossible. In de voormalige Polaroid fabriek in Enschede worden nu weer instant films gemaakt. Een tijdje terug heb ik besloten om eens voorzichtig op zoek te gaan naar een tweedehands Polaroid camera. Collega Martijn vertelde me vorige week dat hij nog een Polaroid in de kast had liggen, hoewel het ook goed zou kunnen dat de camera inmiddels weggegooid was. Gelukkig was dit laatste niet het geval. Ik ben nu de trotse bezitter van een Polaroid Spirit 600 CL camera. Ik heb twee pakjes PX 600 zwart/wit film besteld bij Impossible en ben daarmee naar de Oude en Nieuwe Begraafplaats van Veldwijk gereden.

De zomer in infrarood

De laatste jaren worstel ik steeds met het probleem dat ik in de zomer nauwelijks met foto’s thuiskom die ik de moeite waard vind. De reden is dat de sfeer elementen waar ik van houd in de herfst en winter ruimschoots vertegenwoordigd zijn, maar in de zomer ontbreken. Ik denk dan vooral aan kale bomen, mist, vorst en sneeuw. De overheersing van de kleur groen en het harde licht in de zomer spreken me weinig aan, en ik ben ook al niet iemand van de romantische zonsondergang.

Ik was dus tot voor kort op zoek naar alternatieven om de zomer door te komen en kwam terecht bij infrarood fotografie. Ik werd vooral geïnspireerd door zinnen als: “infrarood fotografie werkt vooral goed bij veel zon en veel groene natuur”. Komt dat even goed uit :-) Ik ben me toen gaan verdiepen en ben steeds enthousiaster geworden.

Voor digitale fotografie zijn er twee mogelijkheden: allereerst kun je een infrarood filter plaatsen voor je objectief. Dit filter laat alleen infrarood licht door en blokkeert (bijna al) het zichtbare licht. Dit geeft wel een probleem: de sensor van een digitale camera is zeer gevoelig voor infrarood. Daarom is voor de sensor een zogenaamd “Hot Mirror” filter gemonteerd dat juist het meeste infrarood tegenhoudt. Gevolg is dat lange sluitertijden nodig zijn om het beetje infrarood dat wordt doorgelaten op te vangen. Een tweede optie is om je camera aan te laten aanpassen waarbij het “Hot Mirror” filter wordt verwijderd. De camera is dan echter alleen nog geschikt voor infrarood fotografie. Omdat ik dit een vrij drastische ingreep vind heb ik besloten om eerst met een filter aan de slag te gaan. Als infrarood fotografie echt wat blijkt te zijn voor mij, dan overweeg ik om mijn oude 5D camera om te laten bouwen, aangezien ik die nu nauwelijks nog gebruik. Ik heb voor nu een Hoya R72 filter aangeschaft en ben gisteren voor het eerst aan de slag gegaan.

Ik heb mijn oude 5D en m’n 24-105mm L objectief weer uit de mottenballen gehaald. Het “Hot Mirror” filter van de 5D schijnt meer infrarood door te laten dan de 5D MK2, vandaar de keuze. Ik ben naar landgoed Olden Aller in Putten gereden. De omstandigheden waren niet ideaal. Er stond een stevige bries en het was wisselend bewolkt. Ik verwachte dus veel bewegingsonscherpte in het onderwerp door de lange sluitertijden. Aangezien het infrarood filter al het zichtbare licht blokkeert zie je niets meer door de zoeker als het filter geplaatst is. Ik heb daarom eerst de compositie samengesteld en handmatig scherpgesteld, en daarna het filter geplaatst. Gebruik van een statief is daarom een must, niet alleen voor de lange sluitertijden. Voor scherpstellen heb ik gebruik gemaakt van de infrarood index op het objectief. Vervolgens heb ik met diafragma f/8 en verschillende sluitertijden (in Bulb stand) opnames gemaakt. De belichting heb ik aangepast op basis van het histogram na een opname. Een beetje “trial and error” dus. Vooraf heb ik ook een custom witbalans instelling gemaakt door gras te fotograferen. Dit zorgt ervoor dat het histogram een meer betrouwbare belichting toont, omdat gras sterk infrarood reflecteert. Mijn belichtingstijden varieerden tussen de 20 en 40 seconden, afhankelijk van de ingestelde ISO waarden en de hoeveelheid zonlicht.

Ik ben best tevreden met de eerste resultaten. Technisch valt er nog veel bij te schaven, maar de sfeer van de foto’s bevalt me wel. De komende periode ga ik hier veel tijd in steken. Deze zomer kan niet meer kapot :-)

Kasteel Olden Aller: 40mm – f/8 – 20sec. – ISO 100

Nieuwe website

Mijn nieuwe website is eindelijk gereed. Op het eerste gezicht lijkt er misschien niet zoveel veranderd, en dat klopt op zich wel. Ik was best te spreken over het design van mijn vorige website, dus daar is niet veel aan veranderd. Wel is de portfolio pagina anders opgezet. De grootste verandering zit echter onder de motorkap: deze website is volledig ontwikkeld op basis van WordPress. Hiermee heb ik afscheid genomen van WebBased, het CMS dat ik zelf jaren geleden heb ontwikkeld. Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden.

RSS 2.0

©André Ruiter 2009 - 2011